Kaos, bir yıkım hâli değil; dönüşümün ve yeniden yapılanmanın başlangıcıdır. Mevcut düzeni bozarak, bastırılmış olanı açığa çıkarır ve yeni olasılıkların ortaya çıkmasına alan tanır. Bu sergi, karmaşayı denetim altına almaya ya da yatıştırmaya çalışmak yerine onu görünür kılar; çatışmalar, kırılmalar ve belirsizlikler arasındaki yaratıcı potansiyeli ortaya çıkarır. Kaos, burada tehdit olarak değil, bilinmeyenin içinde saklı yeni anlamları keşfetmeye çağıran üretken bir eşik olarak ele alınır.